Paul Soete

RIOLEN

Een donker kluwen van buizen, pompen en putten voert in een stad
het vele afval- en hemelwater ondergronds af.  Zo simpel lijkt dat.

Zo’n slordige 5000 jaar geleden ontstond het systeem in een aantal
grote steden langs de Indus. Zelfs toen al rook men de indringende nood
aan waterputten, sanitair en overdekte riolen.

De Romeinen hadden een wat groot uitgevallen afvoerbeekje
dat van het Forum naar de Tiber liep. En in de middeleeuwen slokten
de open riolen werkelijk alles op. Ook de gezondheid van de omwonenden.
Met dysenterie, cholera, pest en de hele geschenkbox van Pandora als gevolg.

Vandaar nu de vele buizen onder-(de)-weg, de rioolputten
en putdeksels. En dat alles moet ‘doorlopend’ worden aangelegd,
gereinigd, onderhouden, ontstopt, vervangen en geïnspecteerd.

Deze oude rot in het rioolratvak werkt voortdurend
méten onder hoge druk. Hij is de spoedafdeling,
de intensive care-unit van de beadering van de stad.