Paul Soete

PEPERBUSSE

Geen straffer verhaal dan dat van de Peperbusse. Een toren die jarenlang
door water en vuur, oorlog en onweer werd gekruisigd. Maar dapper standhield.
Nooit buiten westen is geweest. Nooit het noorden is kwijtgeraakt. Il faut le faire!

Daarom staat hij aan de westkant van het kerkplein. Met tegen de noordgevel
een calvarie met ingebouwd vagevuur. Een treffend beeld voor wat hij zelf
heeft moeten doorstaan. Van een Berg van Barmhartigheid gesproken.

Ving en vangt nog altijd veel wind. En mag wel hoog van de toren blazen,
want is nu een soort van Babel. Of wat dacht je van de familie van trappen?
Een stenen wenteltrap (linksdraaiend). Een houten wenteltrap (rechtsdraaiend)
tot aan de klokkenstoel. Een houten rechte trap tot boven het gapende klokkengat.
En pal daarboven nog ‘s een knalgele metalen ladder tot aan het uurwerkenkruis.
Echt wel een brug te ver voor wie liever niet danst op de rand van de afgrond.
En dat er nog vier uurwerken zijn, kunnen we best ook makkelijk van buitenaf zien.

Van kerk over belfort, van museum tot pepermolen …
het schaakspel van de tijd heeft deze toren nooit kunnen slaan.