Paul Soete

STADSARCHIEF

Dit is het theater van verloren gewaande woorden. Rij aan rij aan rij opgesteld
in het spaarzaam verlichte ondergrondse van het stadhuis. Zinnen van allerlei slag
en soort worden hier nauwgezet bijgezet in het schrijn van bewijsvoering tegen de vergetelheid.
Archiefmappen, steekkaarten, plattegronden, met de hand geschreven vellen afspraken en cijfers,
tot boek gebonden neerslagen van verslagen. Van BE/SAO/SAB018:597-607 tot BE/SAO/SAD1130/2012 –
alles perfect te ontcijferen zoals Turing dat met Enigma deed.

Soms wordt er ondubbelzinnig scherp rechtgesproken over het voortbestaan.
“Verwijderen vanaf 2020” en “Vernietigen vanaf 2035” (kunnen blijkbaar op
minder medeleven rekenen) tegenover “Permanent bewaren” (da’s voor héél erg lang).

Maak beneden opnieuw kennis met:
hinderlijke inrichtingen, drankgelegenheden en tapperijen, handhaving en toezicht;
archiefcollecties in perfecte pasmaten (zoals ‘87 64 85’); belastingen op honden, drijfkracht
en balkons (mét bezwaren), op taxi’s die niet op de openbare weg stationeren; maar ook
ontslagingen van belasting, en ontvangsten/onwaarden (wat net iets minder makkelijk bekt);
of 2916 oude organieke (klinkt alleen maar muzikaal) reglementen; rampendienst en oorlogsschade;
secretarie en inventaris van het patrimonium (da’s pas een mondvol); markten en mijnrechten;
grootboeken en grote (bijna overbevolkte) boeken vol geboortes, huwelijken en overlijdens;
brieven IN (en dus ook brieven UIT); zelfs (visionaire?) ‘gas’-dossiers … en zoveel meer
‘permanent te bewaren’ schriftelijke commu-nicatie. Dit is echt een cursus woordhoppen.

Vaak wordt er bovengronds opgevraagd. Dan graaft men zich beneden vakkundig in
en wordt het gevonden artefact  – archeologisch nauwkeurig – met gele papiertjes
gemarkeerd om achteraf de werkelijkheid foutloos te kunnen restitueren.